السلام علیک یا فاطمه الزهرا

شجر باغ رسالت

از مرگ تو ای باب گرامی جگرم سوخت         دل آب شد از آه درون چشم ترم سوخت

تنها نه غم مرگ تو زد شعله به جانم                قلب من غمدیده ز داغ پسرم سوخت

با آن که بُدم من شجر باغ رسالت                   آن آتش بیداد گران برگ و برم سوخت

تنها نه همین غصب خلافت ز علی شد           آن ثانی نمرود ، ز کاشانه درم سوخت

گفتم که پس از این نکنم ناله و افغان         سیلی عدو ، صورت همچون قمرم سوخت

شد مشتعل از ظلم عدو رشته عمرم           زان شعله دل شوهر نیکو سیرم سوخت

گفتم که خدایا برسان مرگ مرا زود                   آن ناله طفلان حزین بیشترم سوخت

از ناله طفلان علی ( کرببلائی )                 در آن شب غمناک ز پا تا به سرم سوخت