سایر نام ها ولقب های حضرت زهرا (س)

سایر نام ها ولقب های حضرت زهرا (س)

 

اضافه بر مواردی که در سایر مطالب ذکر شد ، نام ها و لقب های بسیاری نقل شده است که به برخی از آنها اشاره می شود :

مبارکه ، راضیه ، مرضیه ، صدّیقه ، شهیده ، کوثر ، معصومه ، منصوره ، زکیّه ، تقیّه ، عفیفه ، نوریّه ، جمیله ، جلیله ، وحیده ، فریده ، صادقه ، عابده ، حانیه ، شریفه ، مطهّره ، حکیمه ، فهیمه ، حنانه ، الصدّیقه الکبری ، ریحانه النبی ، ودیعه الرسول ، حجه الله الکبری ، حبیبه المصطفی ، مریم الکبری ، بهجه الفؤاد ، المغصوبه حقها ، مبشره الاولیاء ، العارفه بالاشیاء ، العالمه بما کان و ما یکون ، نجمه اکلیل النبوت ...

 

همچنین برای حضرت (س) کنیه های بسیاری نقل شده است . مشهورترین آنها عبارتند از :

امّ ابیها ، امّ الحسن ، امّ الحسین ، امّ المحسن ، امّ السبطین ، امّ الائمه ، امّ الخیره ، امّ البرره . همچنین از کنیه های آن حضرت ، امّ المؤمنین است .  

معنای نام بتول (س)

معنای نام بتول (س)

 

واژه بتول در اصل یعنی بریده شده و جدا شده

 

پیامبر اکرم (ص) فرمودند : همانا فاطمه (س) ، بتول نامیده شد چون از آنچه برای سایر زنان روی می دهد ، بریده و جدا شده است . به این جهت که این امور برای دختران پیامبران عیب به شمار می رود .^{عوالم ، ج11/ص79/ح1.}

 

عبید هروی در کتابش غریبین می گوید : حضرت مریم بتول نامیده شد ، چون از مرد ها جدا شده بود و با کسی ازدواج نکرد ، و حضرت فاطمه (س) ، بتول نامیده شد چون از نظیر و همتا بریده شده است . ( همتایی ندارد . )^{عوالم ، ج11/ص80/ح7.}

 

ابن اثیر در کتاب نهایه می گوید : حضرت فاطمه (س) ، بتول نامیده شد چون از بانوان زمان خویش از جهت فضیلت ، دیانت و اصل و نسب بریده و جدا شده بود .

 

و گفته شده که آن حضرت بتول نامیده شد چون از دنیا بریده بود و رو به سوی خداوند داشت .

معنای نام زهرا (س)

معنای نام زهرا (س)

 

واژه زهرا در اصل یعنی درخشنده و نورانی

 

جابر بن یزید جعفی می گوید : به امام صادق (ع) عرض کردم : چرا فاطمه زهرا (س) ، زهرا نامیده شده است ؟

حضرت فرمودند : چون خداوند عزّ و جلّ او را از نور عظمت خودش آفرید . پس هنگامی که نور فاطمه (س) درخشید ، آسمانها و زمین از نور او روشن شد ، چشمان فرشتگان بسته شد و برای عظمت خداوند به سجده افتادند . سپس گفتند : ای خدا !  و ای مولای ما ! این چه نوری است ؟ خداوند به آنان وحی فرمود : این نوری ، از نورهای من است . او را در آسمان خود جای داده و از عظمت و بزرگی خود آفریدم . و این نور را از صلب پیامبری از پیامبران خود خارج می سازم که بر تمامی پیامبران برتری اش می دهم . از این نور امامانی را به وجود می آورم که امر ( دین ) مرا برپا می دارند و مردم را به سوی حق – که منسوب به من است – هدایت می کنند ، و آنان را پس از پایان یافتن وحی ام جانشین خود بر روی زمین قرار می دهم .^{بحارالانوار : ج43/ص12/ح5.}

 

ابو هاشم عسکری می گوید : از امام حسن عسکری (ع) پرسیدم : چرا حضرت فاطمه (س) ، زهرا نامیده شده است ؟ حضرت فرمودند : چون در ابتدای روز صورت آن حضرت مانند خورشید درخشان ، ظهر هنگام بسان ماه تابان و هنگام غروب همانند اختر فروزان برای امیر المؤمنین (ع) می درخشد .^{بحارالانوار : ج43/ص16/ح14.}

 

ابن عماره از پدرش نقل می کند که گفت از امام صادق (ع) پرسیدم : پرا حضرت فاطمه (س) ، زهرا نامیده شد ؟ حضرت فرمودند : زیرا فاطمه (س) هنگامی که در محراب عبادت خود می ایستاد نور او برای آسمانیان می درخشید ، همانگونه که ستارگان برای اهل زمین می درخشند .^{بحارالانوار : ج43/ص12/ح6.}

فضیلت نام فاطمه (س)

فضیلت نام فاطمه (س)

سکونی می گوید : خدمت امام صادق (ع) رسیدم در حالیکه به شدت ناراحت و اندوهگین بود . امام (ع) به من فرمودند : ای سکونی ، چرا اندوهگین هستی ؟ عرض کردم : دختری برایم متولد شده است . امام (ع) فرمودند : ای سکونی ، سنگینی او بر زمین است و روزی او با خداست . زندگی او از عمر تو نمی کاهد و روزی او از روزی تو جداست . سکونی می گوید : به خدا سوگند آن حضرت اندوه مرا زایل کرد . پس امام (ع) فرمودند : او را چه نام نهادی ؟ عرض کردم : فاطمه . حضرت فرمودند : آه آه آه . سپس دست مبارکشان را بر پیشانی نهادند . تا این که می گوید : امام (ع) فرمودند : اما حال که او را فاطمه نام نهادی پس به او ناسزا مگو ، او را لعنت نکن و کتک نزن .^{عوالم ، ج11/ص1038/ح1.}

 

سلیمان جعفری می گوید : از امام موسی کاظم (ع) شنیدم که فرمود : فقر داخل خانه ای نمی شود که نام فاطمه از اسامی بانوان در آن خانه باشد . ^{بحارالانوار ، ج104/ص131/ح25.}

معنای نام فاطمه (س)

معنای نام فاطمه (س)

 

حضرت صادق (ع) فرمودند : برای فاطمه (س) در پیشگاه خداوند نه نام است : فاطمه ، صدیقه ، مبارکه ، طاهره ، زکیه ، راضیه ، مرضیه ، محدثه ، زهرا .^{بحارالانوار ، ج43/ص10/ح1.}

 

واژه فاطمه در اصل یعنی بریده شده و جدا شده .

 

امام صادق (ع) فرمودند : حضرت فاطمه (س) ، فاطمه نامیده شد زیرا که مردم از شناخت او بریده شده اند ( ناتوانند ). ^{بحارالانوار ، ج43/ص65/ح58.}

 

یونس بن ظبیان می گوید : حضرت صادق (ع) به من فرمود : آیا می دانی معنی فاطمه چیست ؟ گفتم : مولای من شما بفرمایید . حضرت فرمودند : یعنی از بدی ها بریده شده است . ^{بحارالانوار ، ج43/ص10/ح1.}

 

امام صادق (ع) فرمودند : فاطمه زهرا ، فاطمه نامیده شد زیرا از آنچه برای سایر زنان روی می دهد بریده و جدا شده است . ^{بحارالانوار ، ج43/ص16/ح14.}

 

امام رضا (ع) به واسطه پدران بزرگوارشان از حضرت علی (ع) نقل می کنند که آن حضرت فرمودند : از رسول خدا (ص) شنیدم که می فرمود : من فاطمه (س) را فاطمه نامیدم زیرا که خداوند سبحان او و فرزندانش را از آتش جهنم جدا کرد ، آن فرزندانی که با یگانه پرستی و ایمان به شریعت من ، خدا را ملاقات می کنند . ^{بحارالانوار ، ج43/ص18/ح18.}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام مهدى (عج)

فاطمه عليها السلام از نگاه امام مهدى (عج)

حضرت بقية‏الله (عج) فرمودند: «دختر رسول خدا فاطمه عليها السلام براى من سرمشق و الگوى نيكويى است.» امام مهدى عليه السلام كه با ظهور خويش عالم را متحول مى‏سازد، حضرت فاطمه عليها السلام را الگوى عملى و حكومتى خويش مى‏شمرد و اين، حكايت از مقام عظماى بانوى عالم، حضرت زهرا عليها السلام دارد.

آنچه مطرح شد، قطره‏اى از درياى وجود فاطمه عليها السلام بود. به اين اميد كه در قيامت ما را مشمول عنايت و شفاعت‏خود قرار دهد.

فاطمه عليها السلام از نگاه امام حسن عسكرى عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام حسن عسكرى عليه السلام

امام حسن عسكرى عليه السلام از امام على عليه السلام، از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‏كند كه: «آن هنگام كه خداوند آدم و حوا را آفريد، آنان در بهشت‏به خود مباهات مى‏كردند. آدم به حوا گفت: خداوند هيچ مخلوقى بهتر از ما نيافريده است. خداوند به جبرئيل فرمود: اين دو بنده‏ام را به فردوس برين ببر! زمانى كه وارد فردوس شدند، چشمانشان به بانويى افتاد كه جامه‏اى زيبا از جامه‏هاى بهشتى در برداشت و تاجى نورانى بر سرگذاشته و دو گوشواره درخشان به گوشش آويخته بود و بهشت از پرتو نور چهره‏اش درخشان بود. حضرت آدم به جبرئيل گفت: حبيبم جبرئيل! اين بانو كه از زيبايى چهره‏اش بهشت نورانى گشته، كيست؟ گفت: او فاطمه دختر محمد صلى الله عليه و آله پيامبرى از نسل تو است كه در آخرالزمان خواهد آمد. گفت: اين تاجى كه برسردارد، چيست؟ پاسخ داد: شوهرش على‏بن ابيطالب عليه السلام است. گفت: اين دو گشواره كه بر دو گوش او است چيست؟ پاسخ داد: دو فرزندش حسن و حسين مى‏باشند. آدم گفت: حبيبم! آيا اينان پيش از من آفريده شده‏اند؟ گفت: بلى، اينان در علم مكنون خداوند چهارهزار سال پيش از آن كه تو آفريده شوى، وجود داشتند.» ^{بحارالانوار، ج 53، ص 180}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام هادى عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام هادى عليه السلام

آن حضرت در مورد علت نامگذارى حضرت صديقه طاهره عليها السلام به «فاطمه‏» ، از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‏كند: «دخترم فاطمه را بدان جهت فاطمه ناميدند كه خداوند عزوجل او و دوستانش را از آتش جهنم به دور نگه مى‏دارد.» ^{لسان الميزان، ج 3، ص 346}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام جواد عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام جواد عليه السلام

امام جواد عليه السلام خطاب به موسى بن قاسم كه گفت: در حج از طرف مادرت نيز زيارت كردم و گاهى هم نكردم; فرمودند: «آن را زياد كن، زيرا كه برترين چيزى است كه بدان عمل مى‏كنى.» ^{اصول كافى، ج 4، ص 314، حديث 2} زكريا بن آدم نقل مى‏كند: «در محضر امام رضا عليه السلام بودم كه امام جواد عليه السلام در حالى كه بيش از چهار سال از عمرش نگذشته بود، وارد شد. وقتى نشست دستش را روى زمين قرار داد و سر به آسمان بلند نمود و مدتى طولانى به فكر فرو رفت. امام رضا عليه السلام فرمود: جانم فدايت! چرا اين چنين در انديشه‏اى؟ پاسخ داد: به جهت‏ستم‏هايى كه نسبت‏به مادرم فاطمه عليها السلام انجام دادند.» ^{بحارالانوار، ج 50، ص 59}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام رضا عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام رضا عليه السلام

امام رضا عليه السلام از اجداد گراميش نقل مى‏كند كه پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام فرمودند: سه فضيلت‏به تو داده شد كه به من داده نشده است. على عليه السلام عرض كرد: چه چيزهايى به من داده شده است؟ فرمود: تو پدر زنى چون من دارى كه من چنين پدر زنى ندارم، همسرى چون فاطمه به تو داده شده كه به من داده نشده است، حسن و حسين به تو داده شده كه به من داده نشده است.» ^{مسندالرضا، ج 1، ص 119، حديث 81} امام رضا عليه السلام از پدران بزرگوار خود از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل مى‏كند كه پس از ازدواج على و فاطمه عليهما السلام خداوند عزوجل فرمودند: «اگر على عليه السلام را نمى‏آفريدم براى دخترت فاطمه همتا و همسرى در روى زمين يافت نمى‏شد.» ^{مسندالرضا، ج 1، ص 141، حديث 177}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام موسى كاظم عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام موسى كاظم عليه السلام

امام كاظم عليه السلام مى‏فرمايد: «همانا فاطمه، صديقه و شهيده است.» ^{مرآة‏العقول، ج 5، ص 315}سليمان جعفر مى‏گويد: از امام كاظم عليه السلام شنيدم كه فرمودند: «در خانه‏اى كه اسم محمد يا على، حسن، حسين، جعفر، عبدالله و از زنان فاطمه باشد، فقر و تنگدستى وارد نخواهد شد.» ^{سفينة‏البحار، ج 4، ص 295}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام جعفر صادق عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام جعفر صادق عليه السلام

مرحوم مجلسى در ضمن روايتى از امام صادق عليه السلام نقل مى‏كند: «فاطمه، صديقه كبرى است. محور حركت انسانهاى گذشته، معرفت و شناخت‏حضرت فاطمه بوده است.» ^{بحارالانوار، ج 43، ص 105} سيد هاشم بحرانى روايت ديگرى از امام صادق عليه السلام نقل مى‏كند كه: «نبوت هيچ پيامبرى تكميل نشد مگر اين كه به فضيلت آن حضرت اقرار نموده، محبت او را دارا باشد.» ^{فاطمة‏الزهرا بهجة‏القلب المصطفى، ص 86} امام صادق عليه السلام در ذيل آيه شريفه «اناانزلناه فى‏ليلة‏القدر» ; مى‏فرمايد: منظور از «ليلة‏» فاطمه و منظور از «قدر» خداوند است. هركس فاطمه را آن گونه كه سزاوار است، بشناسد، «ليلة‏القدر» را درك كرده است.» ^{بحارالانوار، ج 43، ص 65، حديث 580}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام محمدباقر عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام محمدباقر عليه السلام

امام باقر عليه السلام به جابر روايت كردند كه: «... چون قيامت‏شود، جبرئيل ندا مى‏دهد: خديجه دختر خويلد كجاست؟ مريم دختر عمران، آسيه دختر مزاحم، ام كلثوم خوهر موسى كجايند؟ آنان از جاى بر مى‏خيزند... اى اهل محشر! امروز من كرامت را براى محمد و على و حسن و حسين و فاطمه عليهم السلام قرار دادم. سرها را پايين بياندازيد و چشمها را فرو ببنديد، چون فاطمه مى‏خواهد به بهشت‏برود. سپس جبرئيل ناقه‏اى بهشتى مى‏آورد و آن حضرت را به بهشت مى‏برد و ليكن ايشان وقتى نزديك بهشت مى‏رسد درنگ مى‏كند. خداوند مى‏فرمايد: درنگ شما براى چيست؟

فاطمه مى‏گويد: پروردگارا! دوست دارم در چنين روزى مقامم شناخته شود. خداوند مى‏فرمايد: اى دختر حبيبم! برگرد و نظر افكن و هركس را كه دوستى تو يا دوستى يكى از فرزندان تو در دلش باشد، او را گرفته و وارد بهشت كن.» در ادامه امام باقر عليه السلام مى‏فرمايد: «به خدا سوگند! اى جابر در آن روز فاطمه شيعيان و دوستانش را همانند پرنده‏اى كه دانه خوب را از دانه بد جدا مى‏كند، از بين جمعيت جدا مى‏كند.» ^{بحارالانوار، ج 43، ص 64}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام سجاد عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام سجاد عليه السلام

امام سجاد عليه السلام مى‏فرمايد: «وقتى كه قيامت فرا رسد، منادى ندا مى‏دهد: در اين روز، ترس و اندوهى به خود راه ندهيد. همه خوشحال از اين عفو عمومى سربالا مى‏برند. فاطمه عليها السلام وارد محشر مى‏شود و گفته مى‏شود كسانى كه به آيات ما ايمان آوردند و مسلمان شدند به جز مسلمانانى كه دوستدار اهل‏بيت هستند، همگى سرها را بزير اندازند. آن گاه اعلام مى‏شود: اين است فاطمه دخت محمد صلى الله عليه و آله. او و همراهانش به سوى بهشت مى‏روند. خداوند فرشته‏اى را خدمت وى مى‏فرستد و مى‏گويد: حاجتت را از من بخواه!

فاطمه عرض مى‏دارد: پروردگارا! حاجت من آن است كه مرا و كسانى را كه فرزندان مرايارى كردند، مورد عفو قرار دهى.» ^{عوالم العلوم}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام حسين عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام حسين عليه السلام

در روز عاشورا، در آن هنگام كه لشكر دشمن امام حسين عليه السلام را احاطه كرد. ضمن خطبه مفصلى فرمودند: «مرا بين كشته شدن و ذلت مخير كرده‏اند و من هرگز تن به پستى نمى‏دهم. خدا و رسول مرا از چنين كارى باز مى‏دارند. همچنين نياكان پاك و دامن‏هاى مطهر و پاكيزه اجازه چنين پذيرشى را به من نمى‏دهند.» ^{بحار الانوار، ج 45، ص 9}

در يك كلام، امام حسين عليه السلام دليل پايمردى و مقاومت‏خويش را تربيت الهى فاطمه عليها السلام مى‏داند.

امام حسين عليه السلام نقل مى‏كند: «آن زمان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله در خانه ام‏سلمه بود، صرصائيل (يكى از فرشتگان الهى) نزد پيامبر آمد و عرض كرد: نور را به عقد نور درآور. پيامبر فرمود: چه كسى را براى چه كسى؟ گفت: دخترت فاطمه عليها السلام را براى على‏ابن‏ابى‏طالب. سپس در حضور جبرئيل و ميكائيل و صرصائيل فاطمه را به عقد على درآورد.» ^{بحار الانوار، ج 43، ص 123، حديث 31} فاطمه را بدان جهت فاطمه ناميدند كه خداوند عزوجل او و دوستانش را از آتش جهنم به دور نگه مى‏دارد.

فاطمه عليها السلام از نگاه امام حسن مجتبى عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام حسن مجتبى عليه السلام

امام حسن عليه السلام در موارد بسيارى از مادرشان سخن گفته‏اند. من جمله: «شبى ديدم مادرم در محراب به نماز ايستاده است و تا طلوع خورشيد مشغول ركوع و سجود بود و شنيدم براى يكايك مردان و زنان دعا مى‏كرد و آنان را نام مى‏برد ولى براى خود چيزى نخواست. عرض كردم: مادر! چرا همان گونه كه براى ديگران دعا مى‏كنى، براى خود دعا نمى‏كنى؟ فرمود: فرزندم! اول همسايه بعد از آن خانه.» ^{بحارالانوار، ج 43، ص 81 و 82، حديث 3}

فاطمه عليها السلام از نگاه امام اميرالمؤمنين عليه السلام

فاطمه عليها السلام از نگاه امام اميرالمؤمنين عليه السلام

در آخرين لحظات عمر مبارك ، حضرت فاطمه عليها السلام وصاياى خويش را به همسرشان مى‏نمودند كه «اى پسرعمو! توهرگز مرا در دوران زندگى دروغگو وخائن نيافتى و هرگز با فرمانت مخالفت نكردم.» على عليه السلام كه شاهد درگذشت تنها ياور و تسلى بخش خود است، مى‏فرمايد: «پناه به خدا! تو داناتر و پرهيزگارتر و گرامى‏تر و نيكوتر از آنى كه من به جهت مخالفت كردنت ‏با خود، تو را نكوهش كنم. دورى از تو و احساس فراقت‏برمن گران خواهد بود ولى گريزى از آن نيست. به خدا سوگند! با رفتنت مصيبت رسول خدا صلى الله عليه و آله را برمن تازه كردى. انالله و انااليه راجعون از اين مصيبت‏بزرگ و دردناك و تاثرآور و حزن‏انگيز!» ^{روضة‏الواعظين، ص 151}

ادامه نوشته

كنيه‏هاى حضرت زهرا(س)

كنيه‏ هاى حضرت زهرا(س)

كنيه‏ هايى كه براى حضرت زهرا ( عليها السلام) ذكر كرده‏اند عبارتند از:

1- ام الحسن: مادر حسن ( عليه السلام)

2- ام الحسين: مادر حسين ( عليه السلام)

3- ام المحسن: مادر محسن ( عليه السلام)

4- ام الائمه: مادر ائمه ( عليهم السلام)، زيرا ائمه طاهرين همه از نسل فاطمه زهرا ( عليها السلام) هستند.

5- ام‌ابیها: مادر پدرش! اين كنيه را علماى اهل سنت نظير ابن عبد البر و ابن اثير نقل كرده‏اند. ^{استيعاب ج 2 ص 752} بدين خاطر به فاطمه (عليها السلام) ام‌ابیها گفته‏اند كه آن حضرت پس از رحلت مادرش براى پدر خويش چون مادرى مهربان و دلسوز بود. ^{بحارالانوار ج 43 ص 16.}

اسامى حضرت فاطمه (ع)

اسامى حضرت فاطمه (ع)

نام نيكو بر فرزند گذاشتن، نشانى از ادب و فرهنگ والدين است، اين اولين نيكى پدر و مادر به فرزند می ‏باشد. در عوض اسامى مستهجن و قبيح عاملى مهم در شكست وى و خلاء شخصيت فرزند است زيرا همواره انسان را به نامش مى‏خوانند و اگر نامش سبك و مستهجن باشد صاحب نام را سبک می شمارند پيامبر گرامى (ص) فرمود: «نام‌هایتان را نیکو برگزينيد زيرا روز قیامت با همين نام‌ها خوانده مى‏شويد» قال رسول الله (ص) «استحسنوا اسماءكم فانكم تدعون بها يوم القيامه ^{فروع كافى ج 2 ص 87} روش رسول خدا (ص) نيز بر اين بود كه اسامى قبيح و به دور از فرهنگ اسلامى مردان و شهرها را تغيير می ‏داد.

ادامه نوشته

فاطمه (ع) در نگاه پيامبر ( ص) (3)

فاطمه (س) در نگاه پيامبر ( ص) (3)

8- فرات بن ابراهيم در تفسيرش از رسول خدا (ص) روايت مى‏كند كه حضرت فرمود:

«تدخل فاطمه ابنتى الجنة و ذريتها و شيعتها، و ذلك قوله تعالى: (لا يحزنهم الفزع الاكبر) ^{انبياء آيه 103} (و هم فى ما اشتهت انفسهم خالدون) ^{انبياء آيه 102}هى و الله فاطمه و ذريتها و شيعتها»

«دخترم فاطمه (س) با فرزندان و شيعيانش وارد بهشت مى‏شوند، و در اين مورد است كه خداى تعالى مى‏فرمايد: هرگز هول و هراس روز قيامت آن‌ها را غمگين نمى‏سازد. و بدان چه مشتاق و مايل آنند در بهشت تا ابد از نعمت‌ها بهره‏مندند. به خدا سوگند او فاطمه (س) و ذريه و شیعيانش هستند» . ^{تفسير فرات ابن ابراهيم ص 168.}

آرى ذريه فاطمه زهرا يعنى حسن و حسين و ائمه اطهار (كه درود خدا بر آنان باد) و شيعيان پاكى كه رهرو صادق راه فاطمه (س) و فرزندان اويند در چنين مقامى بلند قرار دارند.

ادامه نوشته

فاطمه (ع) در نگاه پيامبر ( ص) (2)

فاطمه (س) در نگاه پيامبر ( ص) (2)

4- محب الدين طبرى به اسناد خود از رسول خدا (ص) روايت مى‏كند كه فرمود: «اربع نسوة سيدات عالمهن، مريم بنت عمران و آسیه بنت مزاحم و خدیجه بن خويلد و فاطمه بنت محمد ( صلى الله عليه و آله) و افضلهن عالما فاطمه (سلام الله عليها» «چهار زن سرور بانوان جهانند مريم دختر عمران (مادر عيسى) و آسيه دختر مزاحم (همسر نيكوكار فرعون) و خديجه دختر خويلد و فاطمه دختر محمد (ص) با فضيلت‏ترين بانوان جهان است‏» ^{ذخائر العقبى ص 44.}

5- بخارى محدث معروف اهل سنت متوفاى - 256 ه.ق به اسناد خود از رسول خدا (ص) روايت مى‏كند كه فرمود:

ادامه نوشته

فاطمه (ع) در نگاه پيامبر ( ص) (۱)

فاطمه (س) در نگاه پيامبر ( ص) (۱)

برخى از فضائل فاطمه زهرا ( عليها السلام) بر زبان پيامبر ( صلى الله عليه و آله) جارى شده و از طريق سنى و شيعه روايات آن به ما رسيده است. البته رسول خدا (ص) بدان دليل كه فاطمه (س) دختر اوست درباره‏اش چنين فضائلى را نمى‏گويد زيرا اگر چنين بود بايستى در مورد دختران ديگرش زينب، ام‏كلثوم، رقيه يا حتى پسرانش ابوالقاسم، عبد الله، و ابراهيم نظير همين مطالب را فرموده باشد در صورتى كه چنين نيست، تنها شايستگى و مقام والا و بى همتاى فاطمه (س) نزد خداوند است كه پيامبر (ص) را گاه به بيان گوشه‏اى از مقام ارجمندش وادار مى‏كند. و آن هم نه از سوى خويش كه از سوى خداى خويش زيرا زبان پيامبر (ص) زبان وحى است و به تعبير قرآن: «او هرگز از سر هواى نفس سخن نمى‏گويد، سخن او هيچ غير وحى خدا نيست‏» . ^{آيه 3 و 4 سوره نجم}

 

ادامه نوشته