دستهای پیامبر(ص) در قبر فاطمه(س)

دستهای پیامبر(ص) در قبر فاطمه(س)

 

 

 

ابن شهر آشوب و دیگران روایت کرده اند که : چون آن حضرت را خواستند که در قبر گذارند ، دو دست از میان قبر پیدا شد شبیه به دستهای پیامبر خدا(ص) و آن حضرت را گرفت و به قبر برد .^{مناقب ابن شهر آشوب}

 

می شستم تن تو را ای بر من بود و نبود

ناگه دیدم عزیز من بازویت گشته کبود

یادم ز لحظه ای که آتش به خانه زدند

پیش چشمان من ترا با تازیانه زدند

بدون تو غریبم و تنها

مرا ببر به همرهت زهرا

کسانی که بر پیکر مطهره فاطمه(س) نماز گزاردند.

کسانی که بر پیکر مطهره فاطمه(س) نماز گزاردند.

 

 

 

حضرت زهرا(س) به عنوان اعتراض به آنان که به او ظلم کردند به همسرش علی(ع) وصیت نمود که :" مرا شب غسل بده و شب کفن کن و شب نماز بر من بخوان و شبانه مرا بخاک بسپار "و لا تعلم احدا" این امور را خصوصی و مخفیانه انجام بده و به هیچ کس اطلاع نده ."

از این رو نقل شده :" جمعیت بسیاری از مرد و زن مدینه به درب خانه علی آمدند و در انتظار تشییع جنازه حضرت زهرا(س) بودند در این وقت ابوذر از جانب امام علی(ع) بیرون آمد و به مردم گفت پراکنده شوید ، تشییع و نماز بر جنازه حضرت زهرا(س) امروز به تأخیر افتاد."

مردم همه رفتند وقتی که شب فرا رسید آخرهای شب علی(ع) جنازه دختر رسول خدا(ص) را غسل داد و کفن نمود هنگام حرکت دادن جنازه حضرت زهرا(س) که در اواخر شب در تاریکی صورت گرفت تنها چند نفر حضور داشتند که عبارت بودند از : حسن و حسین(ع) ، عقیل ، زبیر ، سلمان ، ابوذر ، مقداد ، عمار و چند نفر از خواص بنی هاشم و در روایتی آمد حضرت علی(ع) فرمود :" زمین به خاطر وجود هفت نفر آفریده شد :( یعنی این هفت نفر در عصر خود از کامل ترین افراد بودند و بقای زمین و برکاتش در آن عصر به خاطر وجود پربرکت اینها بود ، آنگاه این هفت نفر را برشمرد : 1- ابوذر 2- سلمان 3- مقداد 4- عمار 5- حذیفه 6- عبدالله بن مسعود ، آنگاه علی خود را به عنوان هفتمین نفر نام برد و فرمود:

" و انا امامهم و هم الذین شهدوا الصلاه علی فاطمه"(1)

و من امام آنها هستم و آنان همانها هستند که در نماز بر جنازه فاطمه حضور داشتند.

 

در شعله آتش افتاده دل من

آتش زده دشمن بر آب و گل من

دیدم بخدا لاله نشکفته خزان شد

سرو چمن از غصه کمان شد

در پشت در او از نفس افتاد

بی بال و پر من کنج قفس افتاد

 

1- زندگانی سلمان فارسی.

مسابقه و رقابتهای سازنده

مسابقه و رقابتهای سازنده

 

 

 

به شهادت تاریخ ، فرزندان حضرت فاطمه(س) هرگز تسلیم باطل و مرعوب زور نشدند ، و در تمام مراحل زندگی فردی و اجتماعی ، بزرگواری و عزت نفس و کمالات انسانی خود را حفظ کردند و این موفقیت ، ریشه در اعتمادی داشت که در دوران طفولیت نسبت به خود پیدا کردند .

مسابقه از جمله ابزاری است که روح اعتماد به نفس و مشکل ستیزی را در کودک ، زنده نگه می دارد . در جریان بررسی تاریخ زندگی امامان شیعه به مواردی از این دست برمی خوریم که تنها به نقل نمونه زیر اکتفا می کنیم :

روزی امام حسن و امام حسین علیهماالسلام در یک مسابقه خطاطی به رقابت پرداختند . امام حسن(ع) گفت : خط من بهتر است . و امام حسین(ع) گفت : آنچه من نوشتم ، زیباتر است . سرانجام ، هر دو جهت داوری مسابقه ، خدمت مادرشان رسیدند . فاطمه زهرا(س) نمی خواست بچه ها آزرده شوند ، بدین خاطر فرمود به پدرتان مراجعه کنید تا قضاوت کند . حضرت علی(ع) نیز آنها را نزد پیامبر(ص) فرستاد و داوری بر عهده آن حضرت نهاد . پیامبر نیز داوری را به جبرئیل سپرد . او نیز به اسرافیل حواله داد ، تا اینکه اسرافیل از جانب خدا قضاوت در این مورد را به خود فاطمه(س) سپرد . حضرت زهرا(س) عرض کرد ، خدایا چگونه میان این دو قضاوت کنم؟

به الهام حضرت باری تعالی ، صدیقه کبری(س) گردنبند خود را پاره کرده ، دانه های آن را که زوج نبود ، بر زمین ریخت و سپس فرمود ، هر که بیشترین دانه ها را جمع کرد ، از جانب من برنده خواهد بود . در این صورت ، باید یکی در این مسابقه پیروز می شد ، اما جبرئیل یکی از این دانه ها را به دو نیم تقسیم کرد تا هر دو بطور مساوی دانه بردارند . بدین ترتیب ، این مسابقه دو برنده داشت و هر دو در این رقابت پیروز شدند .^{بحارالانوار/ج43/ص309.}

عبادت در کودکی

عبادت در کودکی

 

 

 

یکی از محورهای اساسی که حضرت زهرا(س) بدان توجه و تأکید داشتند بعد پرستش و گرایش فرزندان به انجام تکلیف عبادی و الهی بود . آن حضرت شوق بندگی و خضوع در برابر معبود را از همان کودکی در جان فرزندان خود تقویت نموده و آنان را چنان تربیت کرد که بهترین کارها را عبادت خداوند دانسته و از آن بالاترین لذتها را می بردند .

دخت گرامی رسول اکرم(ص) بر این مطلب تأکید داشت که بچه ها را از کودکی به انجام عبادت فرا خواند و آنان را به خدا پیوند دهد و بذر محبت و ارتباط با معبود را در کام آنان بیفشاند تا انجام تکلیف برای آنان نه تنها رنج و مشقتی نداشته باشد بلکه با شوق و اشتیاق به استقبال آن بروند .

بر این اساس فاطمه(س) فرزندان خود را حتی به شب زنده داری عادت می داد . البته او شیوه تربیت را به خوبی می دانست و به گونه ای برخورد می کرد که در حد توان و استعداد فرزندان باشد .

حضرت در شب بیست و سوم ماه مبارک رمضان کودکان خود را به بیداری و نخفتن وادار می کرد . ممکن است کسی تعجب کند که او چگونه بچه ها را به این کار که حتی اشخاص بزرگ هم زحمت دارد فرا می خواند .

حضرت در روز بچه ها را می خوابانید تا کاملا استراحت کنند و غذای کمتری به آنان می داد تا بدین گونه زمینه و موقعیت بهتر و مطلوبتری از نظر جسمی و روحی برای شب زنده داری داشته باشند . او به حدی در این کار جدی و قاطع بود که نمی گذاشت احدی از اهل خانه خوابش ببرد و می فرمود :

محروم کسی است که از برکات شب قدر محروم بماند .^{دعائم الاسلام/ج1/ص282.}

گویا فاطمه(س) می خواهد از دوران کودکی در قلب پاک فرزندان خود جمال خدا را به تجلی ، و جان و زبانشان را به حلاوت و شیرینی عبادت آشنا کند و محبوب راستین را به آنان نشان دهد تا در جوانی جذب جلوه های دروغین نشود . این روش تربیتی فاطمه(س) به عنوان یک سنت بسیار پسندیده و قابل اجرا در گفتار امامان معصوم(ع) نیز به چشم می خورد.