یاور سالهای غم

یاور سالهای غم

 

 

 

رسول حق از حصر و حبس شعب رها شدند و فاطمه(س) در این زمان پنج ساله بود. هنوز غمها فراموش نگشته بود که پیامبر در میان دو موج غم غرق گشت که قلب آن حضرت بشدت آزرده شد. اندوه از دست دادن ابوطالب، عموی وفادار و نیرومندش که چون سدی پولادین جلو خطرات را می گرفت و مایه امنیت او در اجتماع بود و تلخ تر از آن فقدان اولین یار و حامی و مایه دلگرمی پیامبر(ص) یعنی همسر گرامی و محبوبش خدیجه کبری(س) که آرامش بخش خانه اش بود. این دو غم آن قدر پیامبر را افسرد که آن سال را غم نام نهاد.^{مناقب ابن شهر آشوب/ج1/ص174.}

داغ دل لاله

داغ دل لاله

 

 

 

تا فاطمه است و جگر سوخته او

با داغ دل لاله کسی کار ندارد

از ناله پنهان علی در دل شبها

پیداست که دل دارد و دلدار ندارد

افتاده به بستر گل گلزار پیمبر

جز زینب افسرده پرستار ندارد

تاریخ گواه است به مظلومی مولا

کس هیچ در این واقعه انکار ندارد

بعد از تو علی راز دل خود به که گوید

غیر از تو دگر محرم اسرار ندارد

زینب که به سجاده نظر دوخته هر شب

جز خون دل و چشم گهر بار ندارد

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید

گل تاب فشار در و دیوار ندارد

پیداست علی را که ز بی مهری امت

یک شهر پر از دشمن و یک یار ندارد

بعد از تو علی،ای گل پرپر شده،دیگر

میلی به گل و سبزه و گلزار ندارد

با خصم بداندیش ستمکار بگوئید

بیمار دگر طاقت مسمار ندارد

گیرم که حدیث در و گلمیخ نباشد

گلگون شدن سینه که انکار ندارد

یا فاطمه،محبوب بفردای قیامت

غیر از تو دگر با احدی کار ندارد

 

 

مشجری کاشانی(محبوب)

تفسیر فاطمه(س) چیست؟

تفسیر فاطمه(س) چیست؟

 

 

 

ابن بابویه بسند معتبر از یونس بن ظبیان از حضرت صادق(ع) روایت کرده که فرمود :"از برای فاطمه در نزد خداوند تعالی نه اسم است:

فاطمه،صدیقه،مبارکه،طاهره،زکیه،راضیه،مرضیه،محدثه،زهرا.

سپس امام(ع) فرمود :"آیا می دانی تفسیر فاطمه چیست؟"

عرض کردم :"خبر ده مرا"

سید من فرمود :"یعنی بریده و جدا شده از بدیها." سپس فرمود :"اگر امیرالمؤمنین او را تزویج نمی فرمود برای فاطمه در روی زمین تا روز قیامت کفوی نبود."

... و ابن شهر آشوب در مناقب گوید "از اخبار صحیحه بدست می آید که از برای فاطمه(س) بیست اسم است که هر اسمی از آن اسامی دلالت بر فضیلتی از فضائل زهرا(س) دارد."

... و ابن بابویه آن اسامی را در کتاب مولد فاطمه(س) ذکر نموده.

... و در کتاب ناسخ التواریخ است که اسامی و القاب آن حضرت بنا بر روایت ابو جعفر قمی چنین است:

"زکیه،راضیه،مرضیه،محدثه،مریم کبری،ناصره،منصوره."

... و در آسمان او را "نوریه،سماویه،حانیه" گویند و حانیه به معنای بزرگوار و محترم است و بعضی گفته اند که حانیه یعنی محترمه ای که در حق شوهر و فرزندانش مشفقه بوده.

و اما کنیه های آن حضرت(س) :"ام الحسن،ام الحسین،ام المحسن،ام الائمه،ام ابیها ،ام المؤمنین" که این کنیه ها در زیارت حضرت زهرا(س) مذکور است و وقتی که آن مکرمه، مادر جمیع مؤمنین گردد، مادر پدر خود که اول مؤمن است نیز می گردد "و شاید به همین جهت بود که فاطمه را ام ابیها، گفتند یعنی مادر پدرش می خواندند." ^{اعجاز شناسی معصومین(ع)/کاظمینی بروجردی.}

هم راز و هم سنگر پدر

هم راز و هم سنگر پدر

 

 

 

فاطمه(س) همراه و همدرد با پدر بوده است. او حاصل رنجها و سختیها و مشکلات ایام بعثت با اعلان علنی رسالت پیامبر است. نشو و نمای او در تنگنای شکنجه های طاقت فرسای پیامبر(ص) و اصحاب توسط مشرکین بود. در شعب، با پدر زندانی و محصور است. کودکی او آنجا سپری شد که هر چه در اطراف خود و پدر می دید شمشیر و اضطراب و ناامنی بود. وقتی که کودکان در ناز و نوازش و رفاه بودند او در سختی و رنج بزرگ شد. راه رفتنش روی ریگهای داغ بیابان مکه بود.

هنگامی که او را از شیر مادر برگرفتند، نه تنهای غذای مخصوصی برایش نبود که خوراک معمولی هم یافت نمی شد. سه سال در آن زندان دردناک گذشت و او صبور و بردبار خود را برای بدوش کشیدن بار سنگین مسؤولیتها آماده می کرد. او کسی بود که خدایش قبل از خلقت آزموده بود و او را صابر و استوار یافته بود.

در زیارت شریف آن حضرت است:

"یا ممتحنک امتحنک الله الذی خلقک قبل ان یخلقک فوجدک لما امتحنک صابره"